ALLAH’IN SEVDİĞİNİ MELEKLER VE İNSANLAR DA SEVER

Allâhü Teâlâ bir kulunu sevdiğinde Cebrail Aleyhisselâm’a: “Muhakkak ben falan kulumu seviyorum, sen de onu sev” buyurur. Cebrâîl Aleyhisselâm o kimseyi sever. Sonra semada: “Muhakkak Allâhü Teâlâ falan kulunu seviyor, sizler de onu seviniz!” diye nida olunur.

Bütün sema ehli (melekler) onu severler. Sonra yeryüzünde o kimseye karşı halkın kalbine muhabbet konulur, insanlar da onu severler.

Allâhü Teâlâ bir kuluna buğzettiğinde Cebrail Aleyhisselâm’a: “Muhakkak ben falan kuluma buğzediyorum, sen de ona buğz et” buyurur.

Cebrâîl Aleyhisselâm o kimseye buğzeder. Sonra semada: “Muhakkak Allâhü Teâlâ falan kuluna buğzediyor, sizler de ona buğzediniz!” diye nida olunur. Bütün sema ehli (melekler) ona buğzederler. Sonra yeryüzünde o kimseye karşı halkın kalbine düşmanlık konulur, hepsi ona düşman olurlar. (Sahih-i Müslim)